Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2008

Να ψάχνεις να βρεις μια λέξη Με ψεύτικα υπονοούμενα Υποβλητικά ονόματα Από την κόλαση Του εάν και του θα...



ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ Ή ΙΟΥΛΙΟΣ

Να ψάχνεις να βρεις μια λέξη
Με ψεύτικα υπονοούμενα
Υποβλητικά ονόματα
Από την κόλαση
Του εάν και του θα
Να κινείσαι σε γραμμές
Σε περιθώρια
Σε γραμματοκιβώτια
Με ανεπίδοτη αλληλογραφία
Σε θαλάμους ηλεκτροσόκ
Με παιδικά σκίτσα στους τοίχους
Στο τέλος να αναγνωρίζεις μια τύψη
Μιαν έξη
Σε σώματα που ξεχάστηκαν στο χρόνο
Σε πρόσωπα στον καθρέφτη που υπήρξαν
Μόνο οπτασίες
Στη συνάντηση των επτά ή των οκτώ
Στο λιμάνι της Όστιας
ή
Στο σταθμό της Κορίνθου.

Γιώργος Χρονάς
Τα ποιήματα
1973-2008
Εκδόσεις: Οδός Πανός - Σιγαρέτα, 2008



Ο Γιώργος Χρονάς γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1948 στον Πειραιά. Από το 1973, που εμφανίστηκε στα γράμματα, έχει εκδώσει δεκαοχτώ βιβλία με ποιήματα, πεζά, θέατρο. Ξεκίνησε από το Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, επί Μάνου Χατζιδάκι, το 1979, παρουσιάζοντας την εκπομπή "Οδός Πάνος 17", έως σήμερα πού παρουσιάζει το "Ξενοδοχείο Βαλκάνια". Εργάστηκε επίσης στο Πρώτο και το Δεύτερο Πρόγραμμα. Ποιήματά του και πεζά έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες. Εκατό τραγούδια του έχουν μελοποιηθεί από Έλληνες συνθέτες. Εκδίδει από τον Φεβρουάριο του 1981 το περιοδικό "Οδός Πανός", τις ομώνυμες εκδόσεις, καθώς και τις Εκδόσεις Σιγαρέτα. Δημοσιογραφεί κατά καιρούς σε περιοδικά και εφημερίδες. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

2 σχόλια:

Γιωργος Κεντρωτης είπε...

Σημαντικότατος ποιητής. "Τίμιος" με όλες τις σημασίες του όρου.

γητεύτρια είπε...

γιώργος κεντρωτής

Συμφωνώ απόλυτα. Έδωσες τον σωστό χαραχτηρισμό: «Τίμιος» απέναντι σε όλα.
Ένα πράγμα χαίρομαι Γιώργο μου στη ζωή αυτή.
Ότι μερικές αξίες είναι αδιαπραγμάτευτες. Όπου πήγα κι όπου στάθηκα, σε λογοτεχνικό στέκι ή χώρο, όλοι είχαν την ίδια άποψη για το πόσο σημαντικό κεφάλαιο στη σύγχρονη τέχνη, είναι το «κεφάλαιο Χρονάς» και χαίρει του σεβασμού και της εκτίμησης όλων.
Πόσο σημαντικό είναι για μας τους αναγνώστες σας, όταν το ταλέντο και η τέχνη συνοδεύεται από ήθος κι εντιμότητα.
Τότε είναι που τον ποιητή τον νιώθεις και δάσκαλο...